Halkın suskun ve çok sabırlı bir kederi vardır. Kabuğuna çekilir ve susar. Ama bir de kendini helak ettiği kederi vardır. Bir anda gözyaşlarıyla başlar ve o dakikadan sonra sızlanmalara dönüşür.

Karamazov Kardeşler – Fyodor Dostoyevski